Bu sistemin 2000'ler boyunca ulaştığı şöhret seviyesinin emsâli görülmemiştir, vadesini doldurduğunda (2013'te, çıkışından 13 yıl sonra!) oyun kütüphanesi 1850 oyunla doluydu .
Mr Moskeeto (2001). Ne zaman biri PS2 oyunlarının bolluğundan dem vursa, bunu hatırlarım.
Burada gerçekleşenler etkileyicidir. PS2, 'programlayıcı dostu' bir mimariye sahip değildir (bir PC programcısının bakış açısından görüldüğü gibi), ancak bu kadar çok sayıda oyun geliştirildiğinde, ben de daha fazla faktörün dahil olup olmadığını merak ediyorum (meselâ 'lisans indirimleri', düşük dağıtım maliyetleri, geliştirme maliyeti, küçük form faktörü vesaire).
Geliştirme ekosistemi
Sony, oyun geliştirilmesine yardımcı olacak donanım ve yazılımı temin etti.
Yazılım tarafında, aşağıdakileri içeren PlayStation 2 SDK (PS2 Yazılım Geliştirme Kiti) mevcuttur :
- Emotion Engine toolchain (araç seti): Bir C ve C++ derleyicileri (compilers), işlemci talimatı derleyicileri (assemblers), bağlayıcılar (linkers) ve EE'nin bütün bileşenlerini kontrol etmek için hata ayıklarıcılar (debuggers) setidir. Ana İşlemci (CPU) temelde C/C++ kullanılarak programlandı ancak vektör birimleri gibi performans bakımından kritik bileşenler assembly (mikrokod/makrokod) kullanılarak programlandı.
- Pakete ayrıca, gerçek donanıma göndermeden kodu yaklaşık olarak test edebilen bir 'Emotion Engine simülatörü' de dahildi, gerçi simülatör fiziksel EE çipi kadar doğru değildi.
- Bu araçların tümü Linux, Solaris ve Windows'ta çalışır. Daha sonraki varyantı Cygnus ortamında çalıştı.
- Düşük seviye kütüphaneler (Low-level libraries): Birçok sistem fonksiyonu için arabirin oluşturur (BIOS çağrıları / BIOS call kullanarak).
- Kullanım performansını gösteren 'Analiz' (Analysis) araçları.
- Resmî geliştirme donanımıyla bağlantıyı sağlayan ilâve araçlar.
Donanım tarafında Sony, oyunları kurum içi çalıştırma ve hata ayıklama için stüdyolara mahsus donanım sağladı. İlk geliştirme kitleri, PS2'nin pisayasa sürülmemiş donanımını replika etmek için birarada yığılmış kasasız kartlardı. Sonraki kitler (Development Tool yani Geliştirme Araçları adını alanlar), daha tatmin edici bir görünüşe, gelişmiş Giriş/Çıkışa (I/O) ve oyunları aynı şartlarda geliştirip dağıtma için PS2 donanımıyla çalışan bileşik iş yeri donanımına (RedHat 5.2 çalıştırır) sahipti.
Geliştirme kiti (DevKit), resmî SDK ve CodeWarrior (meşhur bir IDE yani bütünleşik geliştirme ortamıdır) birleşimi, kullanılan en popüler düzeneklerdendi.
Medya Ortamı
Disk sürücü, hem DVD hem de CD okuyabilir yani oyunlar her iki fiziksel formatla da dağıtılabilir. Ancak bariz sebeplerden ötürü, çoğu oyunu DVD formatında bulacaksınız.
Kingdom Hearts II (2005). Tipik perâkende oyun kutusu ve diski.
DVD'ler, DVD-5 (en yaygın 'alt format') durumunda 4,7 GB veya DVD-9 (çift katmanlı versiyon, daha az yaygın) durumunda 8,5 GB veri tutabilir . Aslında üçüncü bir format olan çift taraflı DVD-10 da vardır ancak hiçbir oyun bunu kullanmadı.
Kullanılan medya türü sayesinde, sadece oyunlar değil, filmler de oynatılabiliyordu. Yine de, film formatında bir DVD'yi okuyabilmek için ilgili kod çözücü gerekiyordu ve bunun için, PS2 ilk zamanlarda gerekli dijital aracı bir hafıza kartına (PS2 Memory Card) dahil etmişti (sonuçta hafıza kartı da bir depolama medyası/ortamıdır) fakat sonraki modeller ise BIOS ROM'a halihazırda kurulmuş bir DVD yazılımı ile çıktı.
Hızlarına gelince, CD-ROM'lar 24x hızda (yani 3.6 MB/sn) okunuyordu ve DVD-ROM'lar 4x hızda (5.28 MB/sn) okunuyordu .
Ağ hizmeti
Görmüş olduğunuz üzere, konsolun genel ağ özellikleri, ilk piyasaya sürülüşünden dört yıl sonraki revizyonlara kadar standarda kavuşmamıştı. Benzer şekilde, eğer oyun stüdyoları çevrim içi hizmetler (çok oyunculu gibi) sağlamak istiyorlarsa, gerekli altyapıyı sağlamakla yükümlü idiler. Sonraki yıllarda Sony, Dinamik Ağ Kimliği Doğrulama Sistemi (Dynamic Network Authentication System) ya da 'DNAS'ı işleve soktu, bu çevrim içi bir hizmet değildi fakat korsan oyunların çevrim içine bağlanmasını engelleyen bir doğrulama sistemiydi.
Alışılmadık bir oyun türü
Sony, güzel grafikli tüm bu oyunların yanı sıra, 'Kondara' tabanlı (ki bu da Red Hat 6 tabanlıdır) bir Linux dağıtımını iki CD halinde (ilk disk 'Runtime Environment' yani program çalıştırma ortamı ve ikincisi 'Software Packages' yani yazılım paketleridir), VGA adaptörü, USB Klavye ve Fare ve ek olarak bazı geliştirici kılavuzları ile birlikte piyasaya sürdü. Paket, Linux Kit olarak bilinirdi ve ilk DVD'yi başlatarak işletim sistemini çalıştırabilir ve herhangi bir old school Linux ortamı gibi devam edebilirdiniz. Tabii ki Linux dağıtımını kurmak için konsola bir sabit disk (Hard drive) takmanız gerekirdi. Kurulduktan sonra, bu işletim sistemini başlatmak için her zaman ilk DVD'ye ihtiyaç vardı.
Linux Kit'e, EE'ye yönelik (glibc 2.2.2 ile gcc 2.95.2) derleyiciler (compilers), vektör birimlerine yönelik talimat derleyiciler (assemblers) ve beraberinde Grafik Sentezleyici'de hızlandırılmış bir pencere sistemi (XFree86 3.3.6) . Genel anlamda bu, kulağa ilginç bir ortam gibi geliyor. Aslında, okuduğum araştırma makalelerinin biri bu kurulumla oluşturulmuştu.