2 MB 'System ROM' przechowuje BIOS, który uruchamia grę lub małą powłokę, gdy konsola jest włączona.
BIOS zawiera również procedury, których używają gry do uproszczenia funkcji WE/WY , takich jak odczyt z napędu GD-ROM.
Powłoka
Jeśli nie ma włożonej prawidłowej płyty z grą, konsola uruchomi powłokę graficzną.

Powłoka po uruchomieniu bez dysku.
Powłoka zawiera prosty graficzny interfejs użytkownika, który umożliwia użytkownikowi wykonywanie podstawowych, ale niezbędnych zadań, takich jak:
- Uruchomienie gry, jeśli jeszcze nie została uruchomiona.
- Manipulowanie danymi zapisu przechowywanymi w VMU (więcej szczegółów na temat tego urządzenia później!).
- Odtwarzanie muzyki, jeśli jest włożona płyta Audio CD.
- Zmienianie niektórych ustawień (Data, Czas, Dźwięk, itp).
Windows CE
Od czasu ogłoszenia Dreamcasta mówiono, że na konsoli można uruchomić Windows CE: uproszczoną wersję systemu Windows zaprojektowaną do użytku na urządzeniach osadzonych. Jest to trochę mylące, biorąc pod uwagę, że niektórzy użytkownicy spodziewaliby się, że na ich konsoli będzie działać pełne środowisko graficzne Windows CE.

Logo Windows CE wybite z przodu obudowy.
W rzeczywistości cel tego 'OS' był bardzo podobny do tego, co Nintendo zrobiło z Nintendo 64: zapewnienie programistom rzetelnej warstwy abstrakcji w celu uproszczenia niektórych operacji.
Microsoft współpracował z firmą Sega, aby wprowadzić system Windows CE do Dreamcasta . W rezultacie powstał podzbiór CE z minimalnymi komponentami potrzebnymi do zapewnienia grafiki, dźwięku i debugowania. Obejmowało to użycie najlepszego IDE Microsoftu, Visual Studio, do rozwoju.
Niektórzy programiści uznali tę opcję za bardzo atrakcyjną. Ponieważ struktura audio-graficzna dołączona do CE była niczym innym jak DirectX 6, tysiące gier na PC z tamtej epoki możnaby teoretycznie łatwo przenieść na Dreamcasta...
Jednak różnice architektoniczne między Dreamcastem a konwencjonalnym komputerem PC były zbyt duże, aby je zignorować . Ponadto osadzenie tego systemu wydłużyło czas ładowania gry (w końcu 'system operacyjny' musiał być ładowany z dysku), a Windows CE zużywał znaczną część zasobów Dreamcasta (nie jest to zaskoczeniem - komputery PC już cierpiały z tego powodu).
Ostatecznie 'Windows CE dla Dreamcast' był po prostu kolejnym zestawem SDK wybieranym przez programistów (powszechnie określany jako Dragon SDK). Niemniej jednak znaczna liczba gier Dreamcast ostatecznie wybrała Windows API i DirectX.